δεδαίαται
δεδαίαται,
- v. δαίω(B). δεδάλας· δέσμας, Hsch. δέδαλοι· προμαχῶνες, Id. δέδασται, v. δατέομαι.
δεδαίαται, v. δαίω 1.
δεδαίαται, zu δαίομαι teilen.
δεδαίαται
3 pl. pf. pass. δαίω2.
δεδαίαται , δέδασται: see δατέομαι.