δαψιλός
δαψιλ-ός, ή, όν,
- = foreg. [δαψιλής] I.2, αἰθήρ Emp. 39.1.
1 abundante, profuso
ποτόν
ἅλες
μέλι
2 amplio, vasto, espacioso
αἰθήρ
δαψιλός, οῦ [ῐ] adj. m., c. le préc. ample, vaste (espace du ciel) Empéd. (Arstt. Cæl. 2, 13).
δαψιλός, = δαψιλής, Empedocl. 180 αἰθήρ, unermeßlich.