διεξουρέω
διεξ-ουρέω, strengthd. for ἐξουρέω, Hp. Int. 14, Gal. 19.652.
medic. evacuar por medio de la orina
(τὴν ψάμμον)
δι·εξουρέω-ῶ (sbj. ao. -ήσῃ) évacuer avec les urines, Hpc. 539, 36.
διεξουρέω, (οὐρέω), ganz wegharnen, Hippocr.