διέπω
διέπω, to manage
- manage, conduct, τὸ πλεῖον πολέμοιο Il. 1.166; στρατόν 2.207; ἕκαστα 11.706; σκηπανίῳ δίεπʼ ἀνέρας drove them away, 24.247; δ. πόλιν, ἄλσος, Pi. O. 6.93, B. 3.21; μάχας Xenoph. 1.21; δ. τὰ πρήγματα, τὸν ἀγῶνα, Hdt. 3.53, 5.22: rare in Trag. (lyr.), A. Pers. 105, Eu. 931: abs., ἀνὰ στρατιὴν διέπουσαν Sulla ap. App. BC 1.97: in Prose, Arist. Mu. 399a18, Ecphant. ap. Stob. 4.7.64; δ. ἀρχήν Plu. Lyc. 3; ἐπάρχειον IPE 12.174.8 (Olbia, ii A. D.); τὴν τῶν στεμμάτων διοίκησιν PRyl. 77.30 (ii A. D.); esp. as deputy or substitute, δ. τὰ κατὰ τὴν στρατηγίαν, τὴν ἀρχιδικαστείαν, PTeb. 522 (ii A. D.), PLond. 3.908.19 (ii A. D.).
- b Astrol., τὸν πολεύοντα καὶ διέποντα [ἀστέρα] Serapio in Cat.Cod.Astr. 1.99, cf. Paul.Al. C. 2.
- 2 traverse, ἅλα AP 10.24 (Crin.).
- II Med., to be ever engaged in, γόοις E. El. 146 (lyr.).
A tr.
I
1 llevar, dirigir desde el punto de vista bélico
τὸ πλεῖον ... πολέμοιο χεῖρες ἐμαὶ διέπουσ'
mis brazos llevan casi todo el peso de la guerraπολέμους
πάντα ἐκεῖνα
• disponer, organizar
τὰ ἕκαστα
ref. al reparto de botínστρατόν
μοῖραν ... θάλειαν
ἐφ' ᾧ διέπειν (τὴν εὐωχίαν)
a condición de que organicen la fiesta
• organizar, tramar engaños
οἷα ... φῶτες φηληταὶ διέπουσι μελαίνης νυκτὸς ἐν ὥρῃ
μάχας
2 dirigir, administrar, regir en el terreno polít.
ἱρὸν ἄστυ
τὰν (Ὀρτυγίαν) Ἱέρων ... διέπων
τὰ πρήγματα ἐπορᾶν καὶ διέπειν
αἴτε νόμος αἴτε βασιλεὺς διέποι τὰ κατ' αὐτώς
ἀρχήν
ἔτος τέταρτον Οὐεσπασιανοῦ διέποντος τὴν ἡγεμονίαν
• por un poder que emana de la divinidad administrar, regentar
ἄλσος Φοίβου ... Δελφοὶ διέπουσι
τὸν τόπον τῆς ἐπισκοπῆς
• regir, gobernar por parte de la divinidad
πάντα ... τὰ κατ' ἀνθρώπους
τὸ σύμπαν διέποντος θεοῦ
τὸν κόσμον
γῆν καὶ οὐρανόν
τὰ ἐπίγεια
πάντα Τύχη πράγματα δὸς διέπειν
ποταμοῦ ... ῥεῦμα
por parte de Eneas divinizadoτὰς δ' ἑκάστης ἡμέρας ἐξαλλαγὰς πολεύων καὶ διέπων
• fig. gobernar
πῦρ ... διέπον ἕκαστα κατὰ φύσιν
3 usos esp. admin. regir, estar a cargo de frec. en part. ref. a diversos funcionarios de alto rango, esp. a los prefectos o gobernadores provinciales
οἱ διέποντες τὰς ἐπικρατείας
ὁ διέπων τὴν Αἴγυπτον καὶ τὴν Ἀλεξάνδρειαν
Συρίαν δὲ ἐν τῷ τότε διεῖπεν
ὁ διέπων τὴν ἐπαρχείαν ἡγεμών
διέπων τὴν ἐπάρχειον (χώραν)
διέπων τὰ κατὰ τὴν διοίκησιν
a cargo de la administración de finanzasὁ τότε διέπων τὰ κατὰ τὴν διο[ί]κ(ησιν)
σεμνῶς καὶ ἀξιολόγως διέπει τὴν ἡγεμονίαν
οἱ διέπον[τες τὴν τ]ῶν στεμμάτων [διοίκησι]ν
• tras la reforma de Diocleciano, ref. al vicario de las diócesis imperiales (cf. ὁ διέπων τὰ τῶν λαμπροτάτων ἐπάρχων μέρη
ὁ τότε τὴν ὕπαρχον ἐξουσίαν διέπων
• administrar como sustituto o delegado con carácter interino o provisional, siempre en part., ref. a diversos cargos: de los prefectos y gobernadores provinciales
ὁ λαμπρότατος διέπων τὴν ἡγεμονίαν
el ilustrísimo prefecto delegado como equiv. de lat. uices agens praefecti (cf. BL 7.136)ὁ κράτιστος δικαιοδότης διέπων [κ]αὶ [τὰ κ]ατὰ τὴν ἡγεμονίαν ἐκ θείας κελεύσεως
el excelente iuridicus y sustituto del prefecto por decreto imperialδιέποντος τὴν ἡγεμονίαν
ὁ διοικητὴς ... ὁ διέπων τὰ κατὰ τὴν δικαιοδοσίαν
διέπων τὴν ἐπιστρατηγίαν
βασιλικῷ γραμματεῖ ... διέποντι καὶ τὰ κατὰ στρ(ατηγίαν)
διέπων τὰ κατὰ τὴν ἀρχιδικαστείαν
οἱ διέποντες τὰ κατὰ τὸ ἀγορανομῖον τὸ καὶ μνημονῖον
ἔναρχος πρύτανις τῆς Ὀξυρυγχιτῶν πόλεως, διέπων καὶ τὰ πολιτικά
II
1 perseguir, echar
σκηπανίῳ δίεπ' ἀνέρας
2 atravesar
ἅλα
B intr.
1 mandar, dar órdenes Sulla en App.BC 1.97.
2 en v. med. proseguir en, entregarse a
γόους οἷς ... κατ' ἦμαρ διέπομαι
[δι-, δια- 10 + ἕπω1.]
- 1
To bring into order or under control: στρατόν Il. 2.207. Cf. Il. 24.247.
- 2
To carry on, manage Il. 1.166.
To attend to, carry through: τὰ ἕκαστα Od. 12.16.
To attend to, arrange, settle Il. 11.706.
- 1
- 1administer Ὀρτυγίας, τὰν Ἱέρων καθαρῷ σκάπτῳ διέπων O. 6.93 ἀγώνων μοῖραν Ἑρμᾷ καὶ σὺν Ἡρακλεῖ διέποντι θάλειαν (sc. Διόσκουροι) N. 10.53 Σύριον εὐρυαίχμαν διεῖπον στρατὸν i. e. the Amazons fr. 173. 1. frag. διέπει ?fr. 333d. 13.
Helios de aúrea cabellera, que manejas el fuego incansable de la llama
a ti te invoco, el primero de los dioses en manejar las armas
- to manage an affair, order, arrange, Il.; δ. τὰ πρήγματα Hdt.