διεσφαλμένως
διεσφαλμένως, wrongly
διεσφαλμένως, Adv.
- wrongly, Arr. Epict. 3.23.3.
adv. sobre el part. perf. pas. de
διεσφαλμένως, adv. à tort, d’une manière fautive, Arr. Epict. 3, 23, 3.
Étym. διασφάλλω.
διεσφαλμένως, fehlerhaft, Arr. Epict. 3.23.3.