διευθετέω
διευθετέω, set in order
διευθετ-έω,
- set in order, Cic. Att. 6.5.2 (prob.), Sch. A. Pers. 854.
ordenar bien, exponer con orden
τὰ περὶ τοῦ εἴδους
τὸ πρακτέον
τὸν λόγον ... διευθετοῦντα ὀρθῶς ἕκαστον
διευθετέω, gut einrichten, verwalten, Jos.