διερῶ
διερῶ, to say fully, distinctly, expressly
διερῶ serving as fut., διείρηκα as pf., of διαγορεύω (διεῖπον (q. v.), being aor.):—
- say fully, distinctly, expressly, Pl. Lg. 809e, etc.; διείρηκεν ὁ νόμος D. 20.28, cf. 23.72:—Pass., aor. διερρήθην Pl. Lg. 932e: pf. διείρημαι ib. 813a, etc.; διειρημένον it having been expressly stated, D. 17.28.
διερῶ, fut. zu διειπεῖν.
διερῶ
perf διείρηκα
διερῶ serving as fut., διείρηκα as perf., of διαγορεύω
cf. διεῖπον
- to say fully, distinctly, expressly, Plat., Dem.:—Pass., aor1 διερρήθην, perf. διείρημαι, Plat.