δοιάζω
δοιάζω, consider in two ways, be in two minds:
δοιάζω or δοάζω,
- consider in two ways, be in two minds: hence, have a mind to, aor., δοίαξε φάσγανον ἐν στέρνοισι πᾶξαι B. 10.87; also βουλὰς δοιάζεσκε was hesitating between . ., A.R. 3.819; ὁππότε δοῦπον . . δοάσσαι (poet. aor. opt.) when she imagined a noise, ib. 955:— Med., δοάσσατο she doubted, ib. 770; δοιάζοντο λεύσσειν imagined they saw, Id. 4.576. (The forms in δοα- and some meanings are due to confusion with δοάσσατο.)
dudar, dudar si, pensar momentáneamente, c. inf.
δοίαξε φάσγανον ... ἐν στέρνοισι πᾶξαι, ἀλλά ...
pensó clavarse una espada en el pecho, pero ...λεύσσειν οὔρεα δοιάζοντο
βουλὰς ... δοιάζεσκεν
dudaba entre dos decisionesὁππότε δοῦπον ἢ ποδὸς ἢ ἀνέμοιο παραθρέξαντα δοάσσαι
cuando ella dudaba si el ruido que pasaba era de pasos o del viento
•De *du̯oi- < *du̯oHi̯3-, e.e., de la r. que da lugar a δύο y a δείδω qq.u.
δοιάζω (seul. impf. itér. δοιάζεσκον) être dans le doute, hésiter, A. Rh. 3, 819.
Étym. δοιός, cf. δοάζω 2.
δοιάζω, verdoppeln u. dah zweifelhaft sein ; βουλὰς δοιάζεσκε, in dem Entschluß. Ap.Rh. 3.819 ; δοιάζοντο λεύσσειν, sie vermeinten zu sehen, 4.576. Er sagt auch δοάσσατο, war unschlüssig, 3.770, wie ὁπότε δοῦπον δοάσσαι, wenn sie wähnte, 3.955. Sonst nur in VLL.