δωδεκάγωνον
δωδεκάγωνον, dodecagon
δωδεκᾰ-γωνον, τό,
- dodecagon, Plu. Isid. 2.363a.
dodecágono Gem.2.15, Gal.5.67, Plu.2.363a, Hero Metr.1.16.
δωδεκά·γωνον, ου (τὸ) [ᾰ] dodécagone, mesure de douze angles ou côtés, Plut. M. 363a.
Étym. δ. γωνία.
δωδεκάγωνον, τό, das Zwölfeck, Plut. Is. et Os. 30.