δωδεκάεδρος
δωδεκάεδρος, with twelve surfaces
δωδεκά-εδρος, ον, (ἕδρα)
- with twelve surfaces: δωδεκάεδρον, τό, dodecahedron, Euc. 11 Def. 28, 13.17, Arist. Cael. 307a16.
δωδεκά·εδρος, ος, ον, de douze faces, dodécaèdre, T. Locr. 98d ; Plut. M. 887b.
Étym. δ. ἕδρα.
δωδεκάεδρος, zwölfsitzig, mit zwölf Grundlagen, Seitenflächen, ein Dodekaeder ; Plut. plac.phil. 2.6 ; τὸ δ., Tim.Locr. 98d ; Euclid.