δωδεκαετής
δωδεκαετής, years old
δωδεκᾰ-ετής, ές, or δωδεκᾰ-έτης, ες, (ἔτος)
- lasting twelve years, χρόνος J. AJ 15.9.6.
- II twelve years old, Plu. Comp.Lyc.Num. 4, Apophth.reg. 2.198c.
1 de doce años de edad de pers.
παιδάριον
• frec. en uso pred. a los doce años de edad
ὀπυίεθαι δὲ δυοδεκαϜετία πρείγονα
que se case a la edad de al menos doce añosφαίνομαι οὖν δ. ὤν, ὅτε
γενόμενοι δὲ δωδεκαετεῖς
al llegar a la edad de doce añosτῶν δὲ Ῥωμαίων δωδεκαετεῖς καὶ νεωτέρας ἐκδιδόντων
2 que dura doce años
χρόνος
ῥύσις
δωδεκα·ετής, ής, ές [ᾰ] de douze ans, Plut. M. 198c ; Ath. 560b ||
➳ Acc. pl. -εῖς, Plut. Lyc. c. Num. 4.
Étym. δ. ἔτος.
δωδεκαετής, ές, zwölfjährig, Plut. Lyc. et Num. 4, s. δωδεκέτης.
δωδεκαετής
δωδεκα-ετής, ές
ἔτος
- 2 years old, Plut.