δωροκοπέω
δωροκοπέω, bribe
δωρο-κοπέω,
- bribe, LXX Si. 32(35).12:—Pass., ib.3 Ma. 4.19.
sobornar
μὴ δωροκόπει
δωρο·κοπέω-ῶ, chercher à corrompre par des présents, Spt. 3 Macc. 4, 19 ; Aqu. Ezech. 16, 33 (impf. ἐδωροκόπεις) ; Spt. Eccl. 35, 11.
Étym. δῶρον, κόπτω.
δωροκοπέω, bestechen, LXX.