εἰδοί
εἰδοί, Idus
εἰδοί or ἰδοί, ῶν, αἱ,
- = Lat. Idus, D.H. 6.89, Plu. Rom. 23, Tab.Defix. Aud. 242.49 (Carthage, i A. D.): gen. pl. εἰδυῶν IG 7.2225 (Thisbe); cf. εἰδυιοί.
lat. idus los días 13 ó 15 del mes en el calendario romano
προτέρᾳ εἰδυῶν Ὀκτωμβρίων
πρὸ ἡμερῶν πέντε εἰδυιῶν Φεβροαρίων
πρὸ ἑβδόμης εἰδῶν Φεβροαρίων
εἰδυιοῖς ἐντερκ<α>λαρίοις
νόνναις ... εἰδοὶ δι' ἐνάτης (ἐπιβάλλουσι)
εἰδοῖς Φεβρουαρίοις
εἰδοί, ῶν (αἱ) les ides, dans le calendrier romain, DH. 6, 89 ; Plut. Rom. 23, Cæs. 63, etc.
Étym. cf. lat. idus.
εἰδοί, αἱ, die römischen Idus, Dion.Hal. 6.89 u. sonst.
εἰδοί
- the Roman Idus, Plut.