εἰδοποιητικός
εἰδοποι-ητικός, ή, όν,
- = εἰδοποιός, Plot. 1.8.3, Olymp. in Mete. 297.28.
causante de la forma, capaz de dar forma
op. ἀνείδεος
causante de la forma, capaz de dar forma
op. ἀνείδεος