εὐίερος

εὐίερος [ῐ], ον,

• fit for sacrifice, πέλανοι Pae.Oxy. 675.14; θύματα IG 5(1).1390.70 (Andania, i B.C.); θυηπολίαι AP 6.231 (Phil.): generally, holy, θυμέλαι Ath.Mitt. 17.272 (iii A.D.); βοαί Orac. in Milet. 7.64 (ii/iii A.D.).