εὐκαής
εὐκαής, easily burnt
εὐκᾰής, ές, (καίω)
- easily burnt, Dsc. 4.150, Sch. A.R. 1.434 (Sup.).
εὐ·καής, ής, ές [ᾰ] qui brûle facilement, Diosc. 4, 155.
Étym. εὖ, καίω.
εὐκαής, ές, wohl brennend, Schol. Ap.Rh. 1.432 ; Diosc.