εὐαγής
εὐαγής, free from pollution, guiltless, pure, undefiled
εὐαγής2, [well-modulated? lexical cite]
εὐαγής3, bright, far-seen, conspicuous
εὐᾰγής (A), ές, (ἄγος A)
- free from pollution, pure:
- 1 of persons, guiltless, ὁ δὲ ἀποκτείνας τὸν ταῦτα ποιήσαντα . . ὅσιος ἔστω καὶ εὐ. Lex ap. And. 1.96, cf. Porph. VP 15; εὐαγεστάτων ἱππέων, v.l. for εὐγενεστάτων, D.H. 10.13; of bees, chaste (cf. Verg. G. 4.198), AP 9.404.7 (Antiphil.).
- 2 of actions, holy, lawful, τίς οἶδεν εἰ κάτωθεν εὐαγῆ τάδε; S. Ant. 521; εὐαγές ἐστι τὸ ἀποκτεῖναι D. 9.44, cf. Arist. Fr. 538, App. BC 2.148; τοῦτο δʼ οὐκ εὐαγές μοι ἀπέβη well-omened, favourable, Pl. Ep. 312a. Adv. εὐαγέως, ἔρδειν h.Cer. 274, 369, cf. A.R. 2.699, POxy. 1203.5 (i A.D.), etc.; οὐκ εὐαγῶς Ph. 2.472: Sup. -έστατα Jul. Or. 7.230d.
- 3 of offerings or services, undefiled: hence, lawful, ἐλέφας . . οὐκ εὐ. ἀνάθημα Pl. Lg. 956a; θυηλαί A.R. 1.1140, etc.; ὕμνοι AP 7.34 (Antip. Sid.); λύσις a solution free from defilement, S. OT 921; οὐκ εὐ. ἀπολογίαι Porph. Abst. 2.10. (Εὐhάγης as pr. n., IG 12(9).56.118 (Styra, v B.C.).)
εὐᾰγής (B), ές, (ἄγνυμι)
- = καλῶς κεκλασμένος, Suid., cf. EM 266.3.
εὐᾱγής, ές, (v. fin.)
- bright, clear, εὐᾱγέος ἠελίοιο (cf. ἁγής II) Parm. 10.2; καθαρὰ καὶ εὐαγέα, of the sun and heavenly bodies, Hp. Insomn. 89, cf. Democr. ap. Thphr. Sens. 73, 78; λευκῆς χιόνος . . εὐαγεῖς βολαί E. Ba. 662; εὐαγέστερον γίγνεσθαι, opp. σκοτωδέστερα φαίνεσθαι καὶ ἀσαφῆ, Pl. Lg. 952a; εὐαγέστατος, opp. θολερώτατος, of air, Id. Ti. 58d; χεύων ὁλκὰν εὐαγῆ Lyr.Alex.Adesp. 35.19; σὺν . . εὀαγεῖ (also εὐαγεῖ, εὐαυγεῖ) Ὑγιείᾳ Pae.Erythr. 15, al.; ὀφθαλμοί Aret. SA 2.4, Adam. 1.13.
- 2 metaph., alert, ἄνθρωποι Hp. Vict. 2.62 (v.l. γίνεται εὐαγής (sc. ἥ τε ὄψις καὶ ἡ ἀκοή), cf. εὐαγέα (v.l. εὐπαγέα) καὶ εὐήκοα ibid.).
- II far-seen or conspicuous, πέτρα Pi. Pae.Fr. 19.25; ἕδραν παντὸς εὐαγῆ στρατοῦ a seat in full view of the army, A. Pers. 466; ἔστην θεατὴς πύργον εὐαγῆ λαβών E. Supp. 652. (ᾱ Parm. l.c., Lyr. Alex. l.c., AP 6.204 (Leon., s.v.l.).—Perh. fr. εὐ-ᾱυγής (ᾰὐγή lengthd., cf. εὐᾱγορέω, εὐᾱής, etc.), as ἑᾱτοῦ fr. ἑᾱυτοῦ: εὐαυγ- is a correction in Pi. l.c., v.l. in Pae.Erythr. l.c., and may be the original spelling; cf. εὐαυγής.)
1 εὐαγής, ής, ές [ᾰ]
I exempt de souillure, d’où :
1 pur, saint, en parl. de pers. joint à ὅσιος, Sol. (And. 13, 8) ; en parl. de choses (offrande, sacrifice, chant sacré etc.) Plat. Leg. 956a ; A. Rh. 1, 1140 ; Anth. 7, 34 ; en parl. d’actions, Soph. Ant. 521 ; εὐαγὲς ἦν τοῦτον ἀποκτεῖναι, Dém. 122, 16, c’était une action sainte de le tuer ||
2 p. suite, heureux, propice, favorable, Plat. Ep. 312a ||
II p. ext. au propre, pur, clair, lumineux, p. opp. à σκοτώδης καὶ ἀσαφής, Plat. Leg. 952a ; en parl. de l’air, p. opp. à θολερώτατος, Plat. Tim. 58d ||
III p. suite, d’où la vue porte au loin, Eschl. Pers. 466 ; Eur. Suppl. 652 ; en ce sens p.-ê. p. εὐαυγής ||
Cp. -έστερος, Plat. Leg. 952a ; sup. -έστατος, Plat. Tim. 58d.
Étym. εὖ, ἅγος.
2 εὐ·αγής, ής, ές [ᾰ] qui se meut facilement, d’où souple, agile, Hpc. 363, 35 ; Anth. 9, 404.
Étym. εὖ, ἄγω.
3 εὐ·αγής, ής, ές [ᾱ] bien conduit, d’où régulier ; particul. de forme arrondie, Parmén. (Clém. 732).
Étym. εὖ, ἡγέομαι ; cf. περιαγής et περιηγής.
2. εὐ-ᾱγής -ές [αὐγή] helder, schitterend: λευκῆς χιόνος ... εὐαγεῖς βολαί heldere vlokken witte sneeuw Eur. Ba. 662; ἕδραν γὰρ εἶχε παντὸς εὐαγῆ στρατοῦ hij had een zetel met uitzicht op het hele leger Aeschl. Pers. 466; ἔστην θεατὴς πύργον εὐαγῆ λαβών ik ging (bij de poort) staan als toeschouwer op een toren met goed uitzicht Eur. Suppl. 652; κενουμένης ... τῆς κεφαλῆς ... γίνονται εὐαγέες οἱ ἄνθρωποι wanneer het hoofd leeg is worden de mensen helder Hp. Vict. 62.
εὐαγής ¹, [ᾰ] ές,
1) (ἅγος – ἅγιος), eigtl. von Blutschuld rein, schuldlos, heilig, im Solon. Gesetz ὁ ἀποκτείνας τὸν ταῦτα ποιήσαντα εὐαγὴς ἔστω, καὶ ὅσιος, Andoc. 1.97, wie Dem. 9.44, εὐαγὲς ἦν τοῦτον ἀποκτεῖναι, wo nachher καθαρός dafür steht, den Geächteten zu töten steht frei, ohne daß man Anklage u. Buße zu fürchten hat ; τίς οἶδεν εἰ κάτωθεν εὐαγῆ τάδε Soph. Ant. 517, Schol. εὐσεβῆ, wer weiß, ob das in der Unterwelt als heilig, fromm gilt ; einzeln bei Sp., wie θυηλαί Ap.Rh. 1.1140, λοιβαί 2.715 ; εὐαγέεσσιν ἅδοιμι Theocr. 26.30 ; in Prosa, z.B. App. B.Civ. 2.148 ; εὐαγέστατοι ἱππεῖς Dion.Hal. 10.13. – Daher glücklich, günstig, ὅπως τίνʼ ἧμιν λύσιν εὐαγῆ πόρῃς Soph. O.R. 921, wo Andere mit Rücksicht auf den zu entsühnenden Oedipus erklären ὥστε εὐαγῆ αὐτὸν εἶναι ; bei Plat. τοῦτο δʼ οὐκ εὐαγές μοι ἀπέβη, Ep. II.312a. –
• Adv. εὐαγέως , nach heiligem Brauch, H.h. Cer. 275, 370 u. sp.D., wie Ap.Rh. 2.699 u. öfter ; Opp. H. 5.418. – Auf körperliche Dinge übertr., rein klar, hell, ἕδραν γὰρ εἶχε παντὸς εὐαγῆ στρατοῦ Aesch. Pers. 458, einen das ganze Heer überschauenden Sitz, oder weit sichtbar, wie πύργος Eur. Suppl. 652, an welchen beiden Stellen man εὐαυγής hat schreiben wollen, wie χιόνος εὐαγεῖς βολαί Bacch. 661, v.l. εὐαυγεῖς ; Hippocr. vrbdt καθαρὰ καὶ εὐαγέα, von der Sonne u. den Sternen ; ἀέρος τὸ εὐαγέστατον ἐπίκλην αἰθὴρ καλούμενος Plat. Tim. 58d ; übertr., ἃ μαθοῦσι εὐαγέστερον γίγνεσθαι, μὴ μαθοῦσι δὲ σκοτωδέστερα φαίνεσθαι Legg. XII.952a ; κόσμος λαμπρότητι εὐαγέστατος Arist. mund. 5, wo Bekker εὐαυγέστατος liest.
2) (ἄγω), sich leicht bewegend, leicht, behend ; so von den Bienen, χαίροιτʼ εὐαγέες Antiphil. 29 (IX.404); γίνονται εὐαγέες οἱ ἄνθρωποι Hippocr.; ὀφθαλμοί, Sp., wie Adamant. physiogn. 1.9.
1) (ἅγος – ἅγιος), eigtl. von Blutschuld rein, schuldlos, heilig, im Solon. Gesetz ὁ ἀποκτείνας τὸν ταῦτα ποιήσαντα εὐαγὴς ἔστω, καὶ ὅσιος, Andoc. 1.97, wie Dem. 9.44, εὐαγὲς ἦν τοῦτον ἀποκτεῖναι, wo nachher καθαρός dafür steht, den Geächteten zu töten steht frei, ohne daß man Anklage u. Buße zu fürchten hat ; τίς οἶδεν εἰ κάτωθεν εὐαγῆ τάδε Soph. Ant. 517, Schol. εὐσεβῆ, wer weiß, ob das in der Unterwelt als heilig, fromm gilt ; einzeln bei Sp., wie θυηλαί Ap.Rh. 1.1140, λοιβαί 2.715 ; εὐαγέεσσιν ἅδοιμι Theocr. 26.30 ; in Prosa, z.B. App. B.Civ. 2.148 ; εὐαγέστατοι ἱππεῖς Dion.Hal. 10.13. – Daher glücklich, günstig, ὅπως τίνʼ ἧμιν λύσιν εὐαγῆ πόρῃς Soph. O.R. 921, wo Andere mit Rücksicht auf den zu entsühnenden Oedipus erklären ὥστε εὐαγῆ αὐτὸν εἶναι ; bei Plat. τοῦτο δʼ οὐκ εὐαγές μοι ἀπέβη, Ep. II.312a. –
• Adv. εὐαγέως , nach heiligem Brauch, H.h. Cer. 275, 370 u. sp.D., wie Ap.Rh. 2.699 u. öfter ; Opp. H. 5.418. – Auf körperliche Dinge übertr., rein klar, hell, ἕδραν γὰρ εἶχε παντὸς εὐαγῆ στρατοῦ Aesch. Pers. 458, einen das ganze Heer überschauenden Sitz, oder weit sichtbar, wie πύργος Eur. Suppl. 652, an welchen beiden Stellen man εὐαυγής hat schreiben wollen, wie χιόνος εὐαγεῖς βολαί Bacch. 661, v.l. εὐαυγεῖς ; Hippocr. vrbdt καθαρὰ καὶ εὐαγέα, von der Sonne u. den Sternen ; ἀέρος τὸ εὐαγέστατον ἐπίκλην αἰθὴρ καλούμενος Plat. Tim. 58d ; übertr., ἃ μαθοῦσι εὐαγέστερον γίγνεσθαι, μὴ μαθοῦσι δὲ σκοτωδέστερα φαίνεσθαι Legg. XII.952a ; κόσμος λαμπρότητι εὐαγέστατος Arist. mund. 5, wo Bekker εὐαυγέστατος liest.
2) (ἄγω), sich leicht bewegend, leicht, behend ; so von den Bienen, χαίροιτʼ εὐαγέες Antiphil. 29 (IX.404); γίνονται εὐαγέες οἱ ἄνθρωποι Hippocr.; ὀφθαλμοί, Sp., wie Adamant. physiogn. 1.9.
εὐαγής ², [ᾱ] (vgl. περιαγής u. περιηγής), gutgedreht, wohl abgerundet, εὐαγέος ἠελίοιο Parmenid. bei Clem.Al. 5 p. 732 (s. unter 1); ῥυκάνη Leon.Tar. 28 (VI.204); auch übertr., εὐαγέες ὕμνοι [mit kurzem α], Antip.Sid. 79 (VII.34).
εὐαγής ³, (ἄγνυμι), leicht zu zerbrechen, zerbrechlich, VLL.
εὐᾱγής
- 1conspicuous εὐαγέα πέτραν (εὐαυγέα ΠS: i. e. Delos) Πα. 7B. 47.
εὐαγής
ἄγος
- 1free from pollution, guiltless, pure, undefiled, ὅσιος καὶ εὐαγής Lex_solonis; of snow, Eur.
- 2of actions, holy, righteous, Soph., Dem.; —so Epic adv. εὐαγέως, Hhymn.
- 3in act. sense, purificatory, Soph.
εὐαγής2
ἄγω
- moving well, nimble, Anth.
εὐαγής3
αὐγή
- bright, far-seen, conspicuous, ἕδραν εὐαγῆ στρατοῦ a seat in full view of the army, Aesch.; πύργον εὐαγῆ a lofty town, Eur.