ἐτωσιοεργός
ἐτωσιοεργός, working fruitlessly
ἐτωσιοεργός, όν,
- working in vain or sluggishly, Hes. Op. 411.
ἐτωσιο·εργός, ός, όν, qui travaille négligemment, Hés. O. 409.
Étym. ἐτώσιος, ἔργον.
ἐτωσιοεργός, faul zur Arbeit, Hes. O. 411.
ἐτωσιοεργός
ἐτωσιο-εργός, όν
ἔργω
- working fruitlessly, Hes.