εὐδικία
εὐδικία, righteous dealing
εὐδῐκ-ία, Ion. -ίη, ἡ, (δίκη)
- righteous dealing, righteousness, εὐδικίας ἀνέχῃσι Od. 19.111; εὐδικίῃ righteously, A.R. 4.343; σύντροφος εὐδικίης IG 3.1151; ὃς εὐδικίῃς ἀγανῇσι σῶσε . . πόλιας Epigr.Gr. 915, cf. BCH 50.444 (Thespiae, iv A.D.): also in late Prose, Phld. Hom. p.43 O., Ph. 1.664, Plu. Ad. princ. ind. 2.781f.
εὐδικία, ας (ἡ) [ῐκ] droit conforme à la justice, bon droit, Od. 19, 111, au pl. ; Anth. App. 128, 3 ; Plut. M. 780f, 781f ||
➳ Ion. -ίη, A. Rh. 4, 343.
εὐδικία, ἡ (das gute Recht), Gerechtigkeit, εὐδικίας ἀνέχειν, Recht u. Gerechtigkeit aufrecht erhalten, Od. 19.111 ; εὐδικίῃ, mit Recht, Ap.Rh. 4.342 ; öfter bei Plut.
εὐδικία
εὐ-δικία, ἡ,
δίκη
- righteous dealing, Od.