εὐδιάπτωτος
εὐδιάπτωτος, prone to error
εὐδιά-πτωτος, ον,
- prone to error, ὁρμή Porph. Marc. 22.
εὐ·διάπτωτος, ος, ον, qui tombe ou échappe facilement, Porph. ad Marcell. p. 46.
Étym. εὖ, διαπίπτω.
εὐδιάπτωτος, leicht fallend, fehlend, Porphyr.