εὐδιάφθαρτος
εὐδιάφθαρτος, easily spoiled
εὐδιά-φθαρτος, ον,
- easily spoiled, Pl. Lg. 845d.
εὐ·διάφθαρτος, ος, ον, qui se corrompt facilement, Plat. Leg. 845d.
Étym. εὖ, διαφθείρω.
εὐδιάφθαρτος, leicht zu verderben, leicht verderbend, ὕδωρ, Plat. Legg. VIII.845d.