εὐδοξέω
εὐδοξέω, to be in good repute, to be honoured, famous
εὐδοξ-έω,
- to be in good repute, to be honoured, famous, E. Rh. 496, X. Mem. 3.6.16, D. 20.142, Ph. 2.61, etc.; τὰ πολλά X. HG 1.1.31.
εὐδοξέω-ῶ, avoir bon renom, être estimé ou renommé, Eur. Rhes. 496 ; Xén. Mem. 3, 6, 16, etc.
Étym. εὔδοξος.
εὐδοξέω, in gutem Rufe stehen, wie εὐδοκιμέω, τίς δὴ μετʼ αὐτὸν ἄλλος εὐδοξεῖ στρατοῦ, zeichnet sich im Heere aus, Eur. Rhes. 496 ; τὰ πολλά, in den meisten Dingen Beifall erhalten, Xen. Hell. 1.1.30 ; Mem. 3.6.16 u. A.; ἡ πόλις Dem. Lept. 142.
εὐδοξέω,
fut. -ήσω
- to be in good repute, to be honoured, famous, Eur., Xen. from εὔδοξος