εὐδύνατος Save LSJ Bailly 2024 Pape εὐδύνᾰτος [ῠ], ον, = foreg., Orph. H. 29.20, al. εὐ·δύνατος, ος, ον [ῠᾰ] très puissant, robuste, Orph. H. 28, 20 ; 32, 1, etc. Étym. εὖ, δυνατός. εὐδύνατος, wohl vermögend, mächtig, Orph., auch 3 Endgn.