εὐρύτρητος
εὐρύτρητος, with wide holes
εὐρύ-τρητος, ον,
- with wide holes, ἠθμός Dsc. 1.66.
εὐρύ·τρητος, ος, ον, aux larges trous, Diosc. 1, 79.
Étym. εὐ. τιτραίνω.
εὐρύτρητος, weit gebohrt, mit weiten Löchern, Diosc.