εὐσίδηρος
εὐσίδηρος, well-ironed
εὐσίδηρος [ῐ], ον,
- well-ironed, i.e. bound with iron, Sch. Hes. Sc. 270.
εὐσίδηρος, wohl mit Eisen versehen, Schol. Hes. Sc. 273.
εὐσίδηρος, well-ironed