εὐσκευέω
εὐσκευέω, to be well equipt
εὐσκευέω,
- to be well equipped, S. Aj. 823.
εὐ·σκευέω-ῶ, être bien équipé, Soph. Aj. 823.
Étym. εὖ, σκεῦος.
εὐσκευέω, wohl gerüstet sein, Soph. Aj. 810. Von εὔσκευος.
εὐσκευέω,
as if from εὔσκευος
- to be well equipt, Soph.