εὔξοος

εὔξοος, Ep. ἐΰξοος, ον, gen. ἐΰξου Il. 10.373:—

• = εὔξεστος, ἅρμα, δίφρος, Il. 2.390, Od. 4.590; δόρυ Il. 10.373; σκέπαρνον ἐΰ. an axe of polished metal or haft, Od. 5.237.
• • II easy to polish, εὐξοώτερα Thphr. HP 5.6.4.

εὔξοος, ep. ἐΰξοος, = εὔξεστος ; ἅρμα Il. 2.390 ; δίφρος Od. 4.590 ; τράπεζα Il. 11.628 ; τόξον 1.105 ; ζυγόν 13.706 ; δουροδόκη Od. 1.128 ; von Metallarbeit, σκέπαρνον, die wohlgeglättete, wohlgeschliffene oder wohlbehauene, 5.237 ; auch contr. ἐΰξου δουρός, Il. 10.373. – Auch = leicht zu glätten, εὐξοώτερος, Theophr.

εὔξοος ξέω

• just like εὔξεστος, often in Hom.; σκέπαρνον ἐΰξοον an axe with polished haft, Od.