θεσπιέπεια
θεσπιέπεια, oracular, prophetic
θεσπῐ-έπεια, (ἔπος) fem. Adj.
- oracular, prophetic, S. OT 463 (lyr.).
θεσπι·έπεια, ας, adj. f. qui annonce des oracles, prophétique, Soph. O.R. 463.
Étym. θέσπις, ἔπος.
θεσπιέπεια, ἡ, πέτρα, der weissagende Fels von Delphi, Soph. O.R. 464.
θεσπιέπεια
ἔπος
- fem. adj. oracular, prophetic, Soph.