θεσμῳδός
θεσμῳδός, giver of θεσμοί
θεσμῳδ-ός, ὁ,
- giver of θεσμοί, Ph. ap. Eus. PE 8.7, BMus.Inscr. 4.481*.457 (pl.).
θεσμ·ῳδός, οῦ (ὁ) qui rend des oracles, Phil. (Eus. P.E. 360e).
Étym. θ. ᾠδή.
θεσμῳδός, der die Gesetze singt, vorträgt, Philo.