θιασώδης
θιασώδης, festive
θῐᾰσ-ώδης, ες,
- festive, ἀμφίπολοι Βρομίου Nonn. D. 45.270.
θιασώδης, ης, ες [ᾰ] semblable à un thiase, Nonn. D. 45, 270 ; p. suite, de fête, Nonn. Jo. 4, 205.
Étym. θίασος, -ωδης.
θιασώδης, ες, von der Art eines Thiasos, festlich, Nonn. D. 45.270.