θρυλέω
θρυλέω, chatter, babble; repeat over and over
θρῡλ-έω, (θρῦλος)
- make a confused noise, chatter, babble, τὴν νύκτα θρυλῶν καὶ λαλῶν Ar. Eq. 348; θρυλέοιμι trisyll., Theoc. 2.142.
- II c. acc., repeat over and over, θρυλοῦσʼ ἅ γʼ εἰπεῖν ἤθελον E. El. 910; τὰ τοιαῦτα οἱ ποιηταὶ ἡμῖν ἀεὶ -οῦσιν, ὅτι . . Pl. Phd. 65b; τὰ μυθώδη . ., πάντες -οῦσιν Isoc. 12.237; ὃ πάντες ἐθρύλουν τέως, δεῖν . . D. 1.7, cf. 19.156; [τὴν τριήρη] θρυλήσει will keep talking of it, Id. 21.160: abs., καθάπερ πάλαι θρυλῶ Epicur. Nat. 109 G.; περὶ ἀγαθοῦ θ. Id. Fr. 423: c. inf., PSI 5.452.20 (iv A.D.):—Pass., to be common talk, τὸ -ούμενον, τὸ . . πανταχοῦ θ. E. Fr. 285.1, cf. Isoc. Ep. 6.7, Theopomp.Com. 35, Antiph. 246.2; τὸ θ. ποτε ἀπόρρητον D. 2.6; ἡ ὑπὸ πάντων θρυλουμένη εἰρήνη Id. 19.273; τὰ μὲν παλαιὰ καὶ θ. Anaxipp. 1.4; περὶ τεθρυλημένου πολλοῖς Arist. Rh. 1415a3; αἱ τεθρ. καὶ κοιναὶ γνῶμαι ib. 1395a10; τὰ θ. περὶ τὸν βάτραχον Id. HA 620b11; τινῶν λόγων ὑπὸ τῆς μητρός μου θρυλησθέντων (sic) UPZ 144.45 (ii B.C.).
θρυλέω, mieux que θρυλλέω-ῶ [ῡ]
1 murmurer, chuchoter, Ar. Eq. 348 ||
2 p. suite, répéter sans cesse ou partout, redire à satiété : τι, Eur. El. 910, qqe ch. ; τὰ τοιαῦτα οἱ ποιηταὶ ἡμῖν ἀεὶ θρυλοῦσιν, Plat. Phæd. 65b, voilà ce que les poètes nous répètent sans cesse ; cf. Isocr. 282b ; Dém. 11, 1 ; au pass. τὸ πανταχοῦ θρυλούμενον, Eur. fr. 287, 1, ce qu’on répète partout ; τὸ κοινὸν καὶ θρυλούμενον, Plat. Ax. 365b, ce qui est du domaine commun et ce que tout le monde répète ; τὸ τεθρυλημένον πολλοῖς, Arstt. Rhet. 3, 14, 4, ce que tout le monde répète, lieu commun.
Étym. θρῦλος, v. θρυλλέω et θρύλλος.
1. babbelen:
2. druk bespreken, herhalen,
θρυλέω, [ῡ], = θρυλλέω.
θρυλέω
θρῡλέω,
θρῦλος
- Ito make a confused noise, chatter, babble, Ar., Theocr.
- IIc. acc. rei, to be always talking about a thing, repeat over and over again, Lat. decantare, Eur., Plat., etc.:— Pass., τὸ θρυλούμενον the common talk, what is in every oneʼs mouth, Dem.