δεῖ
δεῖ, δεῖ, δεήσει, ἐδέησε(ν), ΧΧΧ, ΧΧΧ, ΧΧΧ, (impersonal verb) it is necessary, must; there is need
- Α—Impers. from δέω (A), there is need (the sense of moral obligation, prop. belonging to χρή, is later, S. Ph. 583, etc.):
- I c.acc.pers.et inf., it is needful for one to do, one must, once in Hom., τί δὲ δεῖ πολεμιζέμεναι . . Ἀργείους why need the Argives fight? Il. 9.337; δ. <μʼ> ἐλθεῖν Pi. O. 6.28, etc.: with nom. of the Pron., ἡγούμην . . δεῖν . . μεγαλοψυχότερος φαίνεσθαι D. 19.235: rarely δεῖ σʼ ὅπως δείξεις, = δεῖ σε δεῖξαι, S. Aj. 556, cf. Ph. 54; δεῖ σʼ ὅπως μηδὲν διοίσεις Cratin. 108; (the full constr. in S. Ph. 77 τοῦτο δεῖ σοφισθῆναι . . ὅπως γενήσῃ): rarely c. dat. pers., there is need of . . for . ., θεοῖσι προσβαλεῖν χθονὶ ἄλλην δεήσει γαῖαν E. Hipp. 941, cf. X. An. 3.4.35, Oec. 7.20: the acc. pers. is often omitted, ἐκ τῶν μανθάνειν δεῖ (sc. ἡμᾶς) Hdt. 1.8, cf. A. Ag. 567, Eu. 826, etc.
- 2 c. acc. rei et inf., δεῖ τι γενέσθαι Th. 5.26; παραδείγματα, καθʼ ἃ δέοι ἀποκρίνεσθαι Pl. Men. 79a, etc.; also ἐπεὶ δέ οἱ ἔδεε κακῶς γενέσθαι since it was fated for him . ., since he was doomed . ., Hdt. 2.161, cf. 8.53, 9.109, S. OT 825; for οἴομαι δεῖν, v. οἴομαι.
- 3 abs. with inf. understood, μὴ πεῖθʼ ἃ μὴ δεῖ (sc. πείθειν) S. OC 1442, cf. OT 1273; εἴ τι δέοι, ἤν τι δέῃ (sc. γενέσθαι), X. Mem. 1.2.59, Th. 1.44; κἂν δέῃ (sc. τροχάζειν), τροχάζω Philetaer. 3.
- II c. gen. rei, there is need of, freq. with neg., οὐδὲν ἂν δέοι πολλοῦ ἀργυρίου Pl. Cri. 45a, etc.; τί δεῖ τῆς ἀρετῆς; Arist. Pol. 1309b10; sts. with inf. added, μακροῦ λόγου δεῖ ταῦτʼ ἐπεξελθεῖν A. Pr. 870, cf. 875, Supp. 407.
- b freq. in phrases, πολλοῦ δεῖ there wants much, far from it, ὀλίγου δεῖ there wants little, all but; in full c. inf., πολλοῦ δεῖ οὕτως ἔχειν Pl. Ap. 35d; τοὺς Πλαταιέας ἐλαχίστου ἐδέησε διαφθεῖραι [τὸ πῦρ] Th. 2.77; πολλοῦ γε δεῖ, πολλοῦ γε καὶ δεῖ Ar. Ach. 543, D. 18.300, 21.71; τοῦ πλεῦνος αἰεὶ ἔδεε there was always further to travel, Hdt. 4.43; τοῦ παντὸς δεῖ Luc. Merc.Cond. 13: also ὀλίγου δεῖν abs., in same sense, Pl. Ap. 22a, etc.; μικροῦ δεῖν D. 27.29.
- 2 with dat. pers. added, δεῖ μοί τινος A. Ag. 848, E. Med. 565, Th. 1.71, etc.
- 3 with acc. pers. added, αὐτὸν γάρ σε δεῖ προμηθέως A. Pr. 86, cf. E. Rh. 837, Hipp. 23.
- 4 rarely with Subj. in nom., δεῖ μοί τι something is needful to me, ἓν δεῖ μόνον μοι E. Supp. 594; εἴ τι δέοι τῷ χορῷ Antipho 6.12; πρῶτον μὲν τοῦτο δεῖ, ὑπειληφέναι . . D. 10.15.
- III Med., δεῖται there is need, c. gen., δεῖταί σοι τῆς αὐτῆς ἐρωτήσεως Pl. Men. 79c; ὅσων δέοιτο Aen.Tact. 13.1; ἑτέρου δεῖσθαι στρατηγοῦ νομίζων Plu. Pel. 26: c. inf., ὥστε βραχέʼ ἐμοὶ δεῖσθαι φράσαι S. OC 570 (codd.); δεήσεται . . ἀναγράφεσθαι Aen.Tact. 31.9; τήν μευ γλῶσσαν ἐκτεμεῖν δεῖται Herod. 6.41.
- IV neut. part. δέον ( δεῖν is dub. in Ar. Fr. 220, Lys. 14.7, cf. A.D. Adv. 132.30, Hdn.Gr. 2.328, al., Hsch.): abs., it being needful or fitting, Pl. Prt. 355d, etc.; οὐκ ἀπήντα, δέον, he did not appear in court, though he ought to have done so, D. 21.90: c. inf., Ar. Nu. 988; οὐδὲν δέον there being no need, Hdt. 3.65, etc.: fut. ὡς αὐτίκα δεῆσον διώκειν X. Cyr. 3.2.8: aor. δεῆσαν Plu. Fab. 9, etc.: also δέον ἂν εἴη, = δέοι ἄν, Plb. 2.37.5, etc.: less freq. gen. abs. δέοντος, c. acc. inf., Corn. ND 17.
- 2 Subst. δέον, τό (v. sub voc.).
[prob. fr. δέω.]
It is binding on (one), behoves (one).
With acc. and infin.: τί δεῖ πολεμιζέμεναι Τρώεσσιν Ἀργείους; Il. 9.337.
- 1it is necessary πρὸς Πιτάναν δὲ πὰρ Εὐρώτα πόρον δεῖ σάμερον ἐλθεῖν ἐν ὥρᾳ (cf. χρή, v. 27) O. 6.28
Strong 1163
one must, it is necessary: c. inf., Mt 26:54, Mk 13:7, Ac 5:29, al.; c. acc. et inf., Mt 16:21, Mk 8:31, Jo 3:7, Ac 25:10, al.; with ellipse of acc., Mt 23:23; of acc., and inf., Mk 13:14, Ro 1:27 8:26; οὐ (μὴ) δεῖ (
- Ic. acc. pers. et inf., δεῖ τινὰ ποιῆσαι it is binding on one to do a thing, one must, one ought, Lat. oportet, Hom., etc.:—rarely, δεῖ σε ὅπως δείξεις δεῖ σε δεῖξαι, Soph.: —rarely also c. dat. pers. et inf., there is need for one to do, δεῖ τινὶ ποιήσαι Eur., Xen.
- 2c. acc. rei et inf., δεῖ τι γενέσθαι Thuc., etc.:—for the phrase οἴομαι δεῖν, v. οἴομαι:— when used absol., an inf. may be supplied, μὴ πεῖθʼ ἃ μὴ δεῖ (sc. πείθειν) Soph., etc.
- II(from δέω, to want), c. gen. rei, there is need of, there is wanting, Lat. opus est re, οὐδὲν δεῖ τινός Hdt., Attic:—phrases, πολλοῦ δεῖ there wants much, far from it; ὀλίγου δεῖ there wants little, all but:— in answers, πολλοῦ γε δεῖ, πολλοῦ γε καὶ δεῖ far from it, Ar., Dem.; πλεῦνος δεῖ it is still further from it, Hdt:— ὀλίγου δεῖν absol., in same sense, Plat.; μικροῦ δεῖν Dem.
- 2with a dat. pers. added, δεῖ μοί τινος, Lat. opus est mihi re, Aesch., Thuc., etc.
- 3with acc. pers. added, δεῖ σε προμηθέως Aesch.
- IIIneut. part. δέον, contr. δεῖν, absol., like ἐξόν, παρόν it being needful, quum oporteret, Plat.; οὐκ ἀπήντα, δέον, he did not appear in court, though he ought to have done so, Dem.; so, οὐδὲν δέον there being no need, Hdt.
- IIfor δέον, τό, as Subst., v. sub voce.
-
…ἀλλὰ γὰρ οὐκ οἶδʼ ὅ τι δεῖ τοιαῦτα ὀλοφύρεσθαι · οὐ γὰρ ἐλανθάνομεν ἡμᾶς αὐτοὺς ὄντες θνητοί · ὥστε τί δεῖ, ἃ πάλαι προσεδοκῶμεν πείσεσθαι, ὑπὲρ τούτων νῦν ἄχθεσθαι, ἢ λίαν οὕτω βαρέως φέρειν ἐπὶ ταῖς τῆς φύσεως…
Lysias, Speeches
-
…; οὐδαμῶς. τὸ γάρ που κακῶς ποιεῖν ἀνθρώπους τοῦ ἀδικεῖν οὐδὲν διαφέρει. ἀληθῆ λέγεις. οὔτε ἄρα ἀνταδικεῖν δεῖ οὔτε κακῶς ποιεῖν οὐδένα ἀνθρώπων, οὐδʼ ἂν ὁτιοῦν πάσχῃ ὑπʼ αὐτῶν. καὶ ὅρα, ὦ Κρίτων, ταῦτα…
Plato, Crito
-
…ἀνδρωνῖτιν. ἐπειδὴ δὲ τὸ παιδίον ἐγένετο ἡμῖν, ἡ μήτηρ αὐτὸ ἐθήλαζεν · ἵνα δὲ μή, ὁπότε λοῦσθαι δέοι, κινδυνεύῃ κατὰ τῆς κλίμακος καταβαίνουσα, ἐγὼ μὲν ἄνω διῃτώμην, αἱ δὲ γυναῖκες κάτω. καὶ οὕτως ἤδη…
Lysias, Speeches
-
…. περὶ μὲν τοίνυν Θηραμένους ἱκανά μοί ἐστι τὰ κατηγορημένα · ἥκει δʼ ὑμῖν ἐκεῖνος ὁ καιρός, ἐν ᾧ δεῖ συγγνώμην καὶ ἔλεον μὴ εἶναι ἐν ταῖς ὑμετέραις γνώμαις, ἀλλὰ παρὰ Ἐρατοσθένους καὶ τῶν τούτου συναρχόντων δίκην λαβεῖν ,…
Lysias, Speeches
-
…τοῦ μεγέθους τῆς ζημίας ἅπαντας ὑμᾶς νομίζω τὴν αὐτὴν διάνοιαν ἔχειν, καὶ οὐδένα οὕτως ὀλιγώρως διακεῖσθαι, ὅστις οἴεται δεῖν συγγνώμης τυγχάνειν ἢ μικρᾶς ζημίας ἀξίους ἡγεῖται τοὺς τῶν τοιούτων ἔργων αἰτίους · ἡγοῦμαι δέ, ὦ ἄνδρες, τοῦτό…
Lysias, Speeches
-
…Θρασύμαχε ἔτι γὰρ τὰ ἔμπροσθεν ἐπισκεψώμεθα ὅτι τὸν ὡς ἀληθῶς ἰατρὸν τὸ πρῶτον ὁριζόμενος τὸν ὡς ἀληθῶς ποιμένα οὐκέτι ᾤου δεῖν ὕστερον ἀκριβῶς φυλάξαι, ἀλλὰ πιαίνειν οἴει αὐτὸν τὰ πρόβατα, καθʼ ὅσον ποιμήν ἐστιν, οὐ πρὸς τὸ τῶν…
Plato, Republic
-
…μὲν εἰς τὸν θεὸν ἐποίησα οὗ ἦν ἡ παροῦσα θυσία · μετὰ δὲ τὸν θεόν, ἐννοήσας ὅτι τὸν ποιητὴν δέοι, εἴπερ μέλλοι ποιητὴς εἶναι, ποιεῖν μύθους ἀλλʼ οὐ λόγους, καὶ αὐτὸς οὐκ ἦ μυθολογικός, διὰ ταῦτα…
Plato, Phaedo
-
…τε καὶ ἀντικακουργήσας, τὰς σαυτοῦ ὁμολογίας τε καὶ συνθήκας τὰς πρὸς ἡμᾶς παραβὰς καὶ κακὰ ἐργασάμενος τούτους οὓς ἥκιστα ἔδει, σαυτόν τε καὶ φίλους καὶ πατρίδα καὶ ἡμᾶς, ἡμεῖς τέ σοι χαλεπανοῦμεν ζῶντι, καὶ ἐκεῖ οἱ ἡμέτεροι…
Plato, Crito
-
…τὸν αὐτὸν τρόπον ἐπιμελεῖσθαι τί οὖν εἰμι ἄξιος παθεῖν τοιοῦτος ὤν ; ἀγαθόν τι, ὦ ἄνδρες Ἀθηναῖοι, εἰ δεῖ γε κατὰ τὴν ἀξίαν τῇ ἀληθείᾳ τιμᾶσθαι · καὶ ταῦτά γε ἀγαθὸν τοιοῦτον ὅτι ἂν πρέποι ἐμοί. τί οὖν…
Plato, Apology
-
…εἰ ταῦτα διαπραξαίμην, ἤλπιζόν ποθεν χρήματα λήψεσθαι · ἔνιοι γὰρ τοιούτων πραγμάτων ἕνεκα θάνατον ἀλλήλοις ἐπιβουλεύουσι. τοσούτου τοίνυν δεῖ ἢ λοιδορία ἢ παροινία ἢ ἄλλη τις διαφορὰ ἡμῖν γεγονέναι, ὥστε οὐδὲ ἑωρακὼς ἦ τὸν ἄνθρωπον πώποτε πλὴν ἐν…
Lysias, Speeches