κάβαισος
κάβαισος, gluttonous fellow
κάβαισος [ᾰ], ὁ,
- gluttonous fellow, Cratin. 103. (Derived by Gramm. fr. κάβος and αἶσα and said to be a pr. n.; cf. Κάβαισος IG 5(2).271.9 (Mantinea, iv B.C.).)
κάβαισος, ου (ὁ) glouton, Crat. (Com. fr. 2, 78, 7).
Étym. pré-grec.
κάβαισος, unersättlich, VLL Von κάβος, Poll. 6.43.