καββαλικός
καββαλικός, good at throwing
καββᾰλικός, ή, όν, Lacon. for καταβλητικός,
- good at throwing, of wrestlers: in Comp. καββαλικώτερος Plu. Apophth. Lac. 2.236e, Gal. Thras. 45: metaph., more ready to trip up oneʼs neighbour, M.Ant. 7.52: καββαλική (sc. τέχνη), ἡ, art of wrestling, Gal. l.c.
καββαλικός, ή, όν, habile à renverser (son adversaire) c. à d. bon lutteur, Plut. M. 236e ; M. Ant. 7, 52 ; ἡ καββαλική, Gal. 6, p. 38, la science de la lutte ||
Cp. -ώτερος, Plut. M. 236e.
Étym. κάββαλε.
καββαλικός, ή, όν, lakonisch für καταβαλικός, der Niederwerfer, ein guter Ringer, der seine Gegner niederzuwerfen weiß, καταβάλλει ; Plut. οὐδεὶς ἐγένετο καββαλικώτερος Lac. apophth. extr.; M.Anton. 7.52 u. a.Sp.; ἡ καββαλική, die Ringerkunst, von Galen. καταβλητική erkl.