κάρη
κάρη, head
τό.
- a
Genit. καρήατος Il. 23.44. κάρητος Od. 6.230, Od. 23.157.
Dat. καρήατι Il. 19.405, Il. 22.205. κάρητι Il. 15.75.
Nom. pl. καρήατα Il. 11.309.
Acc. καρήατα Il. 17.437.
- b
Genit. κράατος Il. 14.177.
Dat. κράατι Od. 22.218.
Acc. pl. κράατα Il. 19.93.
- c
Genit. κρατός Il. 1.530, Il. 6.472, Il. 13.189, Il. 17.205, Il. 22.468, etc.: Od. 5.323, Od. 10.288, Od. 11.600, Od. 13.102, Od. 14.276, etc.
Dat. κρατί Il. 3.336, Il. 5.743, Il. 10.335, Il. 19.381, etc.: Od. 9.490, Od. 12.99, Od. 22.123.
Acc. κρᾶτα Od. 8.92.
Genit. pl. κράτων Od. 22.309, Od. 24.185.
Dat. κρασί Il. 10.152.
- d
An anomalous locative form κράτεσφι Il. 10.156.
- a
- 1
The head: ἀπʼ ἐμεῖο κ. τάμοι ἀλλότριος φώς Il. 5.214. Cf. Il. 1.530, Il. 2.259, Il. 3.336, Il. 6.472, Il. 10.152, etc.: κὰδ δὲ κάρητος οὔλας ἧκε κόμας Od. 6.230. Cf. Od. 5.285, Od. 6.107, Od. 8.92, Od. 9.490, Od. 11.600, etc.
For κάρη κομόωντες
see κομάω.–Of horses: ὑψοῦ κ. ἔχει Il. 6.509=Il. 15.266. Cf. Il. 17.437, Il. 19.405. - 2
- a
The top of a mountain: κρατὸς ἀπʼ Οὐλύμποιο Il. 20.5.
- b
The head of a harbour: ἐπὶ κρατὸς λιμένος Od. 9.140, Od. 13.102, 346.
- a