κάρδοπος
κάρδοπος, a kneading-trough
κάρδοπος, ἡ,
- kneading-trough, Eup. 228 (pl.), Ar. Ra. 1159; κ. πλατεῖα Pl. Phd. 99b: generally, wooden vessel, Hom. Epigr. 15.6; mortar, Nic. Th. 527: Com. fem. καρδόπη, ἡ, coined by Ar. Nu. 678.
κάρδοπος, ου (ἡ)
1 huche à pétrir le pain, Ar. Ran. 1159, etc. ; Plat. Phæd. 99b ; p. ext. tout meuble creux en bois, Hom. Ep. 15, 6 ||
2 mortier, Nic. Th. 527.
κάρδοπος, ἡ, Backtrog, Mulde, übh. ein aus einem Stücke Holz gehöhltes Gefäß ; Hom. ep. 15.6 ; Ar. Ran. 1157 ; = μάκτρα Nub. 669 ; πλατεῖα Plat. Phaed. 99b ; Sp., wie Nic. Ther. 527, wo es einen Mörser bedeutet.
κάρδοπος, ἡ,
- a kneading-trough, Ar.