κασσιτερόω
κασσιτερόω, plate with tin
κασσῐτερ-όω,
- plate with tin, λέβης κεκασσιτερωμένος Dsc. 1.30.5.
κασσιτερόω-ῶ [ῐ] enduire d’une couche d’étain fondu, étamer, Diosc. 1, 33.
Étym. κασσίτερος.
κασσιτερόω, verzinnen, Diosc.