κεχωρισμένως
κεχωρισμένως, separately
κεχωρισμένως, Adv., (χωρίζω)
- separately, Arist. Pol. 1291a29, Aët. 16.8.
κεχωρισμένως, abgesondert, Sp.
κεχωρισμένως
χωρίζω
- separately, Arist.