κημόω

κημ-όω, (κημός)

• muzzle a horse, X. Eq. 5.3.
• • II Medic., = φιμόω, τὸν ὀφθαλμόν Sch. Ar. Eq. 1147.
  • III fit with the κημός I.4, πολιῷ δʼ ἐπὶ πολλάκι λωτῷ κημωθεὶς (cj. Herm.for κνημωθεὶς) κώμους εἶχε σὺν Ἐξαμύῃ Hermesian. 7.38.