κιβδηλία
κιβδηλία, adulteration, trickery, dishonesty
κιβδηλ-ία, Ion. -ίη, ἡ,
- adulteration, dishonesty, Ar. Av. 158, D.C. 52.35; charlatanry, κ. δημοειδής Hp. Art. 78.
κιβδηλία, ας (ἡ) falsification de métaux, d’où dépravation, corruption, Hpc. 837 ; Ar. Av. 158 ; DC. 52, 35 ||
➳ Ion. -ίη, Hpc. l. c.
Étym. κίβδηλος.
κιβδηλία, ἡ (vgl. κιβδηλεία ; eigtl. das κίβδηλος sein), Verfälschung des Geldes, übh. Betrug, Falschheit ; τοῦ βίου Ar. Av. 158 ; Sp., wie DC. 52.35.
κιβδηλία, ἡ,
- adulteration, trickery, dishonesty, Ar. from κίβδηλος