κιβδηλεία
κιβδηλεία, adulteration
κιβδηλ-εία, ἡ,
- adulteration, Pl. Lg. 916d, 920c.
κιβδηλεία, ας (ἡ) falsification, d’où tromperie, mauvaise foi, Plat. Leg. 916d, 920c.
Étym. κίβδηλος.
κιβδηλεία, ἡ, (eigtl. Beimischung von Metallschlacken, Poll. 3.86 ; gew. übertr.) Verfälschung, Betrug ; neben ψεῦδος u. ἀπάτη Plat. Legg. XI.916d ; Sp. S. κιβδηλία.