κιτρόμηλον
κιτρόμηλον, τό, = sq., Dsc. 3.104, Gp. 10.76.7.
κιτρό·μηλον, ου (τὸ)
1 citron, Diosc. 3, 118 ; Geop. 10, 76, 7 ||
2 pomme-citron, fruit imaginaire supposé obtenu par une greffe de citronnier sur un pommier, Geop. 10, 76, 7.
Étym. κίτρον, μῆλον.
κιτρόμηλον, τό, auch κιτριόμηλον, = κίτρον, Sp.