κλάδευσις
κλᾰδ-ευσις, εως, ἡ,
- = κλαδεία, Aq., Sm. Ca. 2.12, Gp. 4.5.2.
κλάδευσις, εως (ἡ) [ᾰ] action de tailler la vigne, Geop. 4, 5, 2.
Étym. κλαδεύω.
κλάδευσις, ἡ, das Abbrechen der Zweige, bes. das Beschneiden des Weinstocks, Sp., wie Geop.