κορυφόω

κορῠφ-όω,

• bring to a head, ἰόνθους Archig. ap. Orib. Syn. 8.58; τὴν περὶ τὰ πρέμνα γῆν Gp. 5.26.9:—Pass., [κῦμα] κυρτὸν ἐὸν κορυφοῦται rises with arching crest (cf. κορύσσω II), Il. 4.426; κορυφουμένων [ἑλκέων] ὅκως ἐν θαλάσσῃ κύματα Aret. SD 2.9: metaph., τὸ ἔσχατον κορυφοῦται βασιλεῦσι kings are on the highest pinnacle, Pi. O. 1.113; κορυφουμένου τοῦ πολέμου coming to a crisis, J. BJ 6.2.9; πόθου κορυφούμενον σάλον Aristaenet. 1.10.
• • II roof over, ὀπαῖον Plu. Per. 13.
  • III Pass., to be concluded, κεκορυφωμένου τοῦ κεφαλαίου Phld. Rh. 1.122 S.; κορυφούμενος εἰς ἓν ἀριθμός being summed up, AP 7.429 (Alc.Mityl.):—Med., sum up, τὴν οὐσίαν τοῦ θεοῦ Jul. Or. 4.143b.

κορυφόω, Etwas zu einem Gipfel, einer Spitze machen, es auf die höchste Höhe bringen, vollenden ; act. erst Sp., wie Plut. Pericl. 13 ; Geop. – Pass., κῦμα κορυφοῦται, die Woge gipfelt sich, erreicht ihre höchste Höhe, Il. 4.426 ; so κορυφούμενον σάλος θαλάσσης u. πόθου Aristaen. 1.10 ; τὸ ἔσχατον κορυφοῦται βασιλεῦσιν Pind. Ol. 1.113, den Königen gipfelt sich das Höchste, d.i. die Könige erreichen das höchste Glück. – Von Zahlen, in eine Hauptsumme zusammenziehen, addieren, κορυφούμενος εἰς ἓν ἀριθμός Alc. Mess. 21 (VII.429); – von den Pyramiden, εἰς μονάδα κορυφοῦσθαι, in eine Spitze, die Eins ist, zusammenlaufen, Iambl. in Nic.

κορυφόω

[κορυφή.]

In mid., of waves, to come to a head, break : κορυφοῦται [κῦμα.] Il. 4.426.

κορῠφόω

• 1bring to a head pass., come to a peak τὸ δʼ ἔσχατον κορυφοῦται βασιλεῦσι the utmost pinnacle is formed by kings O. 1.113

κορυφόω , mid. κορυφοῦται: mid., rise with towering crest; κῦμα (cf. κορθύομαι), Il. 4.426†.

κορυφόω κορυφή

• • Ito bring to a head:— Pass., [κῦμα κορυφοῦται rises with arching crest, Il.; τὸ ἔσχατον κορυφοῦται βασιλεῦσι kings are on the highest pinnacle, Pind.
  • IIto bring to an end, finish, Plut.:—Pass., κορυφούμενος being summed up, Anth.