κρήδεμνον

κρήδεμνον, Dor. κρᾱδ-, τό, (κράς, δέω)

• womanʼs head-dress or veil, a kind of mantilla, κ. ὅ ῥά οἱ (sc. Ἀνδρομάχῃ) δῶκε χρυσέη Ἀφροδίτη Il. 22.470; κρηδέμνῳ δʼ ἐφύπερθε καλύψατο δῖα θεάων 14.184: pl., [Πηνελόπεια] ἄντα παρειάων σχομένη λιπαρὰ κ. Od. 1.334; δμῳαί τε καὶ αὐτή, . . ἀπὸ κ. βαλοῦσαι 6.100, cf. E. Ph. 1490 (lyr.).
• • II metaph. in pl., battlements which crown a cityʼs walls, Τροίης ἱερὰ κ. Il. 16.100, cf. Od. 13.388, h.Cer. 151, B. Fr. 16.7; πέτρινα κ. E. Tr. 508: sg., Θήβης κρήδεμνον Hes. Sc. 105.
  • • 2 cover, lid of a wine-jar, Od. 3.392.

κρήδεμνον, τό, die Kopfbinde ; bei Hom. ein weiblicher Kopfputz, der schleierartig an beiden Seiten herabhing, so daß man das ganze Gesicht damit verhüllen konnte ; κρηδέμνῳ δʼ ἐφύπερθε καλύψατο δῖα θεάων Il. 14.184 ; ἄντα παρειάων σχομένη λιπαρὰ κρήδεμνα, von der Penelope, Od. 1.334 u. öfter ; auch die Dienerinnen der Nausikaa tragen sie, 6.100.
Bei Eur. Phoen. 1490 ein Schmuck der Jungfrauen.
Ueberh. Bedeckung, Deckel, κρητῆρα κέρασσεν οἴνου, τὸν ὤϊξεν ταμίη καὶ ἀπὸ κρήδεμνον ἔλυσεν Od. 3.390. – Uebertr. von Städten, Zinnender Stadtmauern, ὄφρʼ οἶοι Τροίης ἱερὰ κρήδεμνα λύοιμεν Il. 16.100, vgl. Od. 13.388 ; H.h. Cer. 151 ὃς Θήβης κρήδεμνον ἔχει ῥύεταί τε πόληα, Thebens Mauerzinnen, d.i. Theben selbst, Hes. Sc. 105 ; folgde Dichter ; πόλεων κρήδεμνα λύειν Bacchyl. bei Ath. II.39f ; πέτρινα Eur. Troad. 508.

κρήδεμνον

-ου, τό

[κρη-, κάρη + δέω.]

• • 1

    A woman’s or goddess’s head-covering (app. = κάλυμμα, καλύπτρη) : κρηδέμνῳ καλύψατο Il. 14.184. Cf. Il. 22.470 : ἀπὸ κρήδεμνα βαλοῦσαι Od. 6.100. Cf. Od. 5.346, 351, 373, 459.

    In pl. in the same sense : ἄντα παρειάων σχομένη κρήδεμνα Od. 1.334 =Od. 16.416 =Od. 18.210 =Od. 21.65.

  • 2

    Like κάρηνον 3 in reference to cities, the diadem of towers : Τροίης ἱερὰ κρήδεμνα Il. 16.100. Cf. Od. 13.388.

  • 3

    App., the string securing the cover of a wine-jar Od. 3.392.

κρήδεμνον (κάρη, δέω): head-band; in womenʼs attire, a short veil, as seen in the cut, Od. 1.334; also of the ‘battlements’ of cities, Od. 13.388; ‘lid’ of a wine-jar, Od. 3.392. (See cut No. 64.)

κρήδεμνον κάρα, δέω

• • Ia veil or mantilla with lappets, passing over the head and hanging down on each side, Hom.
  • IImetaph. in pl. the battlements which crown a cityʼs walls, Hom., Eur.
  • • 2the cover of a wine-jar, Od.