κρίθων

κρίθων (κρίθον cod.): ἐπώνυμον ἀνδροκιδάλου, Hsch. κρίκα· κρίκον, Id. κρικαδιᾶν· τὸ ἐναλλάξαι τοὺς δακτύλους ὥσπερ κρίκους ([.]ρυβούς cod.), Id., cf. κρικαδίαν (acc. sg.), Sch. Il. 23.34. κρίκε, v. κρίζω.