κρεουργός
κρεουργός, working
κρεουργ-ός, όν,
- working, i.e. cutting up, meat: κρεουργὸν ἦμαρ a day of slaughter and feasting, A. Ag. 1592.
- II Subst. κ., ὁ, butcher or carver, Poll. 7.25.
κρεουργός, ός, όν, qui concerne le dépècement des viandes ; κρεουργὸν ἦμαρ, Eschl. Ag. 1592, jour meurtrier.
Étym. κρέας, ἔργον.
κρεουργός, das Fleisch bereitend, bes. es zu Kochstücken zerhauend ; ὁ, der Fleischhauer ; Poll. 7.25.
Bei Aesch. Ag. 1574 ist κρεουργὸν ἦμαρ εὐθύμως ἄγειν = einen Opferschmaus feiern.
Bei Aesch. Ag. 1574 ist κρεουργὸν ἦμαρ εὐθύμως ἄγειν = einen Opferschmaus feiern.
κρεουργός
κρε-ουργός, όν
*ἔργω
- working, i. e. cutting up meat, κρεουργὸν ἦμαρ a day of feasting, Aesch.