κρεοφαγέω
κρεοφαγέω, eat flesh
κρεο-φᾰγέω, Ion. κρεηφ-,
- eat flesh, Hp. Salubr. 7, Plb. 2.17.10 (v.l. κρεα-), Str. 16.4.17, Ph. 2.398 (vv.ll. κρεω-, κρεη-):—Pass., κάμηλοι κρεοφαγούμεναι D.S. 2.54.
κρεοφαγέω-ῶ [ᾰ] manger de la viande ; d’où au pass. κρεοφαγούμενος, η, ον, dont on mange la chair, en parl. d’un animal, DS. 2, 54.
Étym. κρεοφάγος.
κρεοφαγέω, Fleisch essen, Sp.; κρεοφαγούμεναι, Tiere, deren Fleisch gegessen wird, DS. 2.54.