κυμόκτυπος
κυμόκτυπος, wave-sounding
κῡμό-κτῠπος, ον,
- wave-sounding, Αἰγαῖος E. Hyps.Fr. 3(1) ii 28 (lyr.); μυχοί Simm. 13.
κυμό·κτυπος, ος, ον [ῡῠ] battu par les flots retentissants, Simm. (Héph. p. 74).
Étym. κ. κτύπος.
κυμόκτυπος, [ῡ], von Wellen rauschend, Simmias bei Hephaest. p. 74.