κύμινον
κύμινον, cummin
- cummin, Hp. Acut. 23, Antiph. 142.2, Alex. 127.6, LXX Is. 28.25, PTeb. 112.13 (ii B.C.), etc.; κύμινον ἔπρισεν, prov. of a skinflint, Sophr. 110, cf. Men. 1025, Theoc. 10.55; κ. ἥμερον, Cuminum Cyminum, Dsc. 3.59, cf. Thphr. HP 1.11.2, Nic. Th. 601; κ. ἄγριον (ἀγρότερον ib. 710), wild cummin, Lagoecia cuminoeides, Dsc. 3.60; κ. ἄγριον ἕτερον, Nigella arvensis, ib. 61; κ. αἰθιοπικόν Diocl. Fr. 87. (Cf. Hebr. Kammôn.)
λαβὼν κλάδον δάφνης καὶ κ. Αἰθιοπικὸν καὶ στρύχνον βοτάνην ὁμοῦ τρίψον
toma una hoja de laurel, comino etíope y una planta de adormidera y tritúralo todo junto
a
σύνχριε δέ σε ὅλ[ο]ν τῷ συνθέματι τούτῳ· δαφνίδας, κ. Αἰθιοπικόν, στρύχνον καὶ Ἑρμοῦ δ[ά]κτυλον
úngete todo con la siguiente mixtura: semillas de laurel, comino etíope, adormidera y dedo de Hermes
λαβὼν ὄνου μέλανος στέαρ καὶ αἰγὸς ποικίλης στέαρ καὶ ταύρου μέλανος στέαρ καὶ κ. αἰθιοπικόν
toma grasa de un asno negro, grasa de una cabra moteada, grasa de un toro negro y comino de Etiopía
b
ἐὰν δὲ αἴσθῃ πληγῆς, μάσησιν [τ]οῦ κυμίνου μετὰ ἀκράτου κατάπιε
si percibes un golpe, trágate la machacadura del comino con vino puro
- cummin, Attic, NTest. deriv. uncertain